De LFSS 2025, afgekondigd op 28 februari 2025, wijzigt verschillende berekeningsparameters die rechtstreeks van invloed zijn op het bedrag dat verzekerden ontvangen bij arbeidsongeschiktheid, de kosten van werkgeversbijdragen en de gedragsgerichte fiscaliteit. Hieronder bespreken we de bepalingen waarvan de inwerkingtreding bij decreet is bevestigd. Maatregelen die niet verder zijn gekomen dan een parlementair voorstel, laten we buiten beschouwing.
Toepassingskalender van de decreten: de valkuil van de ingangsdata
Een maatregel die in de financieringswet is opgenomen, geldt niet automatisch vanaf de datum van afkondiging. Voor elke bepaling is een eigen uitvoeringsdecreet nodig, met een ingangsdatum die meerdere weken of maanden kan afwijken.
Zo bepaalt het decreet van 20 februari 2025 dat het plafond voor dagvergoedingen wordt verlaagd op 1 april 2025. Wie in maart 2025 arbeidsongeschikt raakt, valt dus nog onder het oude plafond. Dit onderscheid heeft rechtstreekse gevolgen voor de loonadministratie en de berekening van de werkgeversaanvulling.
Voor salarisadministrateurs en HR-directeuren is het controleren van de datum waarop de arbeidsongeschiktheid ingaat ten opzichte van de ingangsdatum van het decreet een onmisbare stap. Wie alleen afgaat op de samenvatting van de wet, loopt het risico op fouten bij de uitbetaling. De teksten over de hervorming van de sociale zekerheid geven meer informatie over de bepalingen en de bijbehorende ingangsdata.

Dagvergoedingen bij ziekte: de werkelijke impact van het nieuwe plafond van 1,4 SMIC
Het plafond voor de berekening van dagvergoedingen daalt van 1,8 SMIC naar 1,4 SMIC. De vergoeding blijft vastgesteld op 50% van het dagloon, maar de berekeningsgrondslag wordt voortaan op een lager niveau afgetopt.
Wie ondervindt daadwerkelijk gevolgen van de verlaging?
Werknemers met een brutoloon boven 1,4 SMIC zien hun dagvergoeding dalen. Wie minder verdient dan deze grens, merkt geen verschil in het bedrag dat de zorgverzekering uitkeert.
Een technisch punt dat vaak over het hoofd wordt gezien, is de conventionele loondoorbetaling. Veel cao’s voorzien in een werkgeversaanvulling, zodat het totale loon tijdens arbeidsongeschiktheid hoger uitkomt dan alleen de dagvergoeding. Voor deze werknemers kan de verlaging van het plafond gedeeltelijk of volledig worden opgevangen door de cao-verplichting van de werkgever.
In de praktijk concentreert de netto financiële impact zich op twee categorieën:
- Werknemers met een loon tussen 1,4 en 1,8 SMIC van wie de cao geen volledige loondoorbetaling garandeert; zij verliezen een deel van hun dagvergoeding
- Werkgevers die op grond van een cao het loon aanvullen tot boven het plafond van de sociale zekerheid; zij betalen een hogere aanvulling doordat het aandeel van de zorgverzekering daalt
- Zelfstandigen die zijn aangesloten bij het algemene stelsel; voor hen geldt dezelfde plafonneringslogica, zonder werkgeversaanvulling
Werkgeversbijdragen en vrijstellingen: het einde van een periode van lastenverlichting
De LFSS 2025 beperkt de verlagingen van de werkgeversbijdragen voor de sociale zekerheid. Daarmee wordt de trend van de afgelopen jaren omgekeerd, waarbij de vrijstellingen geleidelijk werden uitgebreid om de werkgelegenheid voor laaggeschoolden te stimuleren.
De algemene verlaging van werkgeversbijdragen wordt herzien, met een striktere afbouwregeling. Werkgevers bij wie de loonsom grotendeels rond het SMIC ligt, blijven profiteren van een verlaging, maar het bedrag daarvan daalt ten opzichte van de eerdere regeling.
Gevolgen voor leerwerkcontracten
De beloning bij leerwerkcontracten wordt in het kader van deze wet herzien. De totale kosten van een leerwerktraject voor de werkgever veranderen, wat afhankelijk van het beoogde kwalificatieniveau de keuze tussen een leerwerkcontract en een professionaliseringscontract kan beïnvloeden.
Gedragsgerichte fiscaliteit: frisdrankbelasting en kansspelen
Artikel 31 van de LFSS hervormt de heffing op suikerhoudende dranken. Het tariefstelsel gaat van 16 naar 3 schijven en geldt voortaan voor een bredere groep producten. Deze vereenvoudiging moet de belasting inzichtelijker en ontmoedigender maken.
De drie schijven zijn gebaseerd op het suikergehalte per hectoliter. Ook voor dranken met weinig suiker blijft een heffing gelden, maar tegen een lager tarief, terwijl producten met de hoogste suikerconcentratie aanzienlijk zwaarder worden belast.
Ook de belasting op kansspelen gaat omhoog, zonder dat dit rechtstreeks gevolgen heeft voor de uitkeringen aan verzekerden. De opbrengsten vloeien naar de algemene begroting van de sociale zekerheid en dragen bij aan het terugdringen van het tekort.

Medische eigen bijdragen: wat is bevestigd en wat nog niet?
Het jaarlijkse plafond voor medische eigen bijdragen en vaste bijdragen is tijdens de parlementaire behandeling besproken. Er is gesproken over een verhoging van het plafond naar 140 euro, maar de daadwerkelijke ingangsdatum hangt af van de regelgeving, die nog wordt gepubliceerd.
Dit onderscheid tussen een aangenomen maatregel en een maatregel die daadwerkelijk van kracht is, komt vaker voor bij de LFSS 2025. Verzekerden moeten de daadwerkelijke ingangsdata controleren voordat ze rekening houden met veranderingen in hun vergoedingen.
De LFSS 2025 herverdeelt de lasten tussen verzekerden en werkgevers en de opbrengsten uit gedragsgerichte belastingen. De netto-impact voor iedere verzekerde hangt minder af van de wettekst zelf dan van de toepasselijke cao, het salarisniveau en de precieze planning van de decreten. De ingangsdata controleren voordat u een begrotingsprognose maakt, blijft de enige betrouwbare aanpak.



